อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้ว

แต่ก็ไม่ค่อยจะมีผลต่อความรู้สึกเท่าไหร่

สำหรับคนเรียน ปโท ที่เหลือแต่ทำวิทยานิพนธ์อย่างเดียวอย่างเรา

ไม่ต้องเข้าเรียนแล้วนิ

วันก่อนไปหาหมอมาอีกทีแล้ว..เพื่อความชัวร์

เพราะแม่ไม่อยากจะให้กินยากันชักนานตั้ง 2 ปี

ตอนวันอังคารตอนเช้า

ลองโทรไปที่ศูนย์ใหม่ของอาจารย์ว่าจะเปิดวันพุธจิงรึเปล่า

แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าคงเปิดไม่ทัน

แล้วก็เจ้าหน้าที่เค้าก็ยังบอกอีกนะว่า...คลีนิกที่สามกษัตริย์ยังเปิดอยู่

...กำ...

เลยโทรหาแม่...เพราะว่าวันพุธคลีนิกจะปิด

แม่กับพ่อก็เลยบึ่งมาหาที่เชียงใหม่บ่ายวันอังคารนั้นเลย

มาถึงเชียงใหม่ก็สี่โมงเย็น

กว่าจะฝ่ารถติดไปถึงคลีนิกก็ห้าโมงเย็นพอดี

แต่พี่ที่คลีนิกก็บอกว่าอาจารย์อยู่กรุงเทพ

จะมาถึงเชียงใหม่ประมาณหกโมงสี่สิบ

ก็เลยไปกินข้าวกันก่อน

กลับมาที่คลีนิกอีกทีก็ทุ่มนึงได้มั้ง..หมอกลับมาพอดี

อาจารย์หมอคนนี้คุ้นๆ ว่าเคยเรียนด้วยตอนเรียน neuro หรือ neuro med นี่แหละ

อาจารย์ก็บอกว่า..มีแนวโน้มจะเป็นไมเกรนมากกว่า

แต่ก็ยังไม่ฟันธง

ก็เลยให้กินยาทั้งยาไมเกรนแล้วก็ยากันชัก

แล้วค่อยมาหาหมออีกที

แต่ต้องโทรไปนัดหมอที่ศรีพัฒน์เอาเอง

แม่ก็เลยกลับบ้านแบบสบายใจ...

เพราะถ้าเป็นไมเกรนจิงก็กินยาแค่ 6 เดือนเอง

แต่ก็ยังโทรมาถามตลอดว่าเป็นยังไง

เมื่อวานนี้ไปหาอาจารย์ที่ปรึกษาตอนเรียน ป.ตรีที่คณะเทคนิค

เกือบมีเรื่องกะยามที่คณะ

มานจะไม่ให้เข้าจอด..มองหน้ายังกะจะหาเรื่อง

สุดท้ายก็ยอมให้เข้าไป..

อาจารย์เรียกไปคุยเรื่องโครงการที่จะให้ไปช่วยทำ

ใส่ชื่อเป็นผู้ดำเนินโครงการ..เป็นอาจารย์ด้วยนะ..คิคิ

โครงการที่จะทำเป็นโครงการสำหรับนักโทษหญิงที่มีปัญหาทะเลาะวิวาท

ในทัณฑสถานหญิงเชียงใหม่

ก็เป็นพวก lifestyle redesign

ดูแล้วก็น่าจะเอามาใช้ใน thesis ของตัวเองได้

แล้วอาจารย์ก็จะให้ช่วยคุมนักศึกษาปี 4 ฝึกงานด้วย

หุหุ

ช่วยอาจารย์เฉพาะช่วงเช้า

อาทิตย์ละ 4 วัน ตั้งแต่เปิดเทอมจนถึงเดือนกันยาโน่น

ก็ดีเหมือนกัน

จะได้ไม่เวิ่นเว้อเกินไป