อดหลับอดนอนมาสองคืน

ง่วงมากๆๆๆๆๆๆ

ตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผีซอมบี้เดินได้

รู้สึกสะโหลสะเหลไงกะไม่รู้

เหตุที่อดนอนก็เพราะเตรียมโครงร่างส่งอาจารย์

แล้วก็สอบจริงวันที่ 18 นี่แล้ว

วันนี้ก็ไปทัณฑสถานด้วยอาการสะลืมสะลือเพราะฤทธิ์ยา

เมื่อวานไปเอายาที่หมอมาเพิ่ม

ตกลงหมอบอกว่าน่าจะเป็นไมเกรนมากกว่าลมชักแน่ๆ

แต่ก็ยังไม่ลดยากันชัก

หมอถามว่า..น้ำหนักขึ้นไหม...มันก็ไม่ขึ้น

หมอก็เลยให้กินยาต่อ เพราะน้ำหนักน้อย ขึ้นอีกนิดคงไม่เป็นไร

แต่หมดคะ...น้ำหนักหนูไม่ขึ้น...แต่หน้าหนูมันเริ่มกลมแล้วค่ะเนี่ย

วันนี้ไปทัณฑสถานเป็นวันที่ 4 แล้วอ่ะ

หลังจากเมื่อวานทำกิจกรรมวิเคราะห์ระดับความเครียดและสาเหตุไป

วันนี้ก็เริ่มเข้ากลุ่มทำกิจกรรมฝึกการผ่อนคลาย

วันนี้ผู้ต้องขังเค้าเปิดใจมากขึ้น

กล้าพูดมากขึ้น

แบบว่า..อาจารย์ยังบอกว่าเกินคาด

แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้ใหญ่หน่อย พวกวัยรุ่นยังไม่ค่อยพูดเท่าไหร่

ส่วนใหญ่เค้าจะพูดถึงปัญหาหรือต้นเหตุที่ทำให้เค้าเครียด

มีป้าคนนึงเค้าพูดไปก็ร้องไห้ไป...เพราะว่าอาจารย์พูดเรื่องที่เค้าเจ็บใจอยู่

แล้วเค้าก็คุยให้ฟัง...ก็ดูเหมือนเค้าสบายใจขึ้นนะ

แต่วันนี้ทำกิจกรรมได้ไม่นาน

เพราะวันนี้มีงานวันสุขภาพจิต

จะมีการแสดงของวงดนตรีของบ้านไออุ่น ชุมชนบำบัดเอง

แล้วก็วงดนตรีจากข้างนอกที่เคยไปเล่นมาก่อน

แบบว่าผู้ต้องขังสาวๆ นี่กรี๊ดกันใหญ่

เพราะว่านักร้องแอบหล่อ...แบบว่า..ขาว..ตี๋..มาเชียว

แต่เท่าที่เปรียบเทียบดูแล้ว

คนที่เข้ามาทำกิจกรรมในชุมชนบำบัดดูเค้ามีชีวิตชีวา ร่าเริง

กว่าคนที่ไม่ได้เข้ามาชุมชนบำบัด

ก็เป็นเรื่องสนุกสนานกันไป

ช่วงนี้เชียงใหม่ฝนตกทุกวัน

โดยเฉพาะตอนเย็นๆ

คนรอบตัวมีแต่คนไม่สบาย

น้องชายกะไม่สบาย..(แต่ตอนนี้หายแล้ว)

อิพอนด์กะไม่สบาย..ไม่ยอมกินยาด้วยนะ

แบบว่ามั่นใจ..เดี๋ยวก็หายเอง

ดื้อชะมัด

ไม่รู้ที่อื่นเป็นไงบ้าง

ถ้าบ้านใครฝนตกก็ดูแลตัวเองด้วยนะคะ

เดี๋ยวจะไม่สบายเน้อ